isyankar

Insanin modunun degisimi ne kadar sık olursa hayattan o kadar cok zevk aladigini dusunuyorum. Dusunsenize, hayal edin hep ayni ben olmak ve karsindakilerin de hep o olmasi kadar sıkıcı bir sey olamaz. Demek istedigim bazen guluyoruz bazen agliyoruz degil o zaten kisitlanabilir ya da secimi yapilabiilir bir sey degil, kacamazsin, saklamazsin onu yasarsin. Icinde, kimliginde, ozunde degisik duygulara, goruslere, dokunuslara, melodilere yer acmak ama bunu gercekten senin bir parcana karsilik geldigini hissederek yapmak onemli olan.

"When in Rome, do as the Romans do" sozu acikliyor demek istediklerimi, ama bunu uygularken yapmacik olmayacaksin, bir nokta bulacaksin kendinden, ogrenmek icin zevk almak icin bir saniye bile baska bir sen olmak icin yapacaksin.

Herkesin icinde bir isyankarlik, biraz simariklik, melankolik haller, cilginlik, delilik, cocukluk bazen kiroluk bile olduguna inaniyorum. Bunlarin hepsini yasayabiliyorsan hayat guzeldir. Iste o zaman anliyorsun digerlerini, kimin ne dusundugunu, ne hissettigini, biraz da empati ama kendini onun yerine koymak degil, kendini onun yerinde hissetmek... acisiyla, duygusuyla, cilginligiyla.

Kim bir bebegi kucagina aldiginda anlamsiz hareketler yaparak onun dilinden konusmayi denemez ki, en kafa arkadasinla en mustehcen seyleri konusup,onunla delilik yapmayi akildan gecirmeyen var mi, bir rock konserinde kim kendini o isyankarligin icinde hissetmez sanki o isyankarlik hayat felsefenmis gibi kim davranmaz, kim simarmaz babasina, kim naz yapmaz annesine hastayken, yalnizken cani yaninca kim aglamaz , bazen kim ciglik atmak istemez, bazen de uzaklara kacmak..

Dunyanin neresine gidersen git, yeni seyleri tatmak , degisik asklara yelken acmak, sabaha kadar sokaklarda yurumek kimin hayatindan gecmemistir.

Bir raki sofrasinda dinledigin en agir sarkinin bile o anki moduna uygun oldugunu kim inkar edebilir. kim pisman olur icinde ki milyonlarca degisik benden, senden, ondan.

En mutlu gununde anlamadigin bir sarkida tek basina dansetmek gelmez mi insanin icinden, belki ayni gunun aksami ters giden birseyler icin dert yanacakken sevdiklerine..

evet guzel bir geceydi icimde hep olan ve zamani geldiginde hep ortaya cikarmak istedigim asi gecelerimden biriydi ama ben o gece bendim, sevdiklerimle, sevdigim sozleri fisildadim icimden ama disimdan haykirdim. Bagira bagira sarki soylemek, kimsenin sana bakmadigini bilmek ve sinirsizca icmek, uykuya daldiginda desarj oldugunu hissetmek.

Bugun hangi gununuzdesiniz, su an siz oldugunuz siz misiniz acaba bir dusunun...

ne zaman farkli bir siz oldugunuz da pisman oldunuz, aslinda `siz`i tanimlamak oncelik olmali diyemeyiz ki ben soyle bir insanim ben boyle bir insanim diyorsaniz kendinizi kandiriyorsunuz, limitlerinizin oldugunu mu dusunuyorsunuz, prensipleriniz ya da kurallariz, konu ask olunca hangi birimiz rahibe ruhumuzda kaldik... kandirmayiniz, icinize atmayiniz ve biraz kaliplasmis siz olmaktan cikiniz. Cunku ben gercekten o bildiginiz ben degilim, ben her dildenim, ben herkestenim ben ne sagim ne de solum, ben o an neysem oyum....

SOR BANA PISMAN MIYIM???

kimseyi beklemedim
kimseden istemedim
hiç kimseye soramazdım
o beni bağlar
ben yine durmam
sor bana pişman mıyım

anlamadan geçilmesin
başka yöne çekilmesin
yanlışım yok sanılmasın
o beni bağlar
ben yine durmam
sor bana pişman mıyım

doğruyu söyler
hiç bana gülmez
sor bana pişman mıyım

herkesin günahı boynuna
öyle bir adım atarsın
yenilmeden gelirsin oyuna
anlarsın

o beni bağlar
ben yine durmam
sor bana pişman mıyım
doğruyu söyler
hiç bana gülmez
sor bana pişman mıyım

kimseyi beklemedim
kimseden istemedim
hiç kimseye soramazdım
o beni bağlar
ben yine durmam
sor bana pişman mıyım

doğruyu söyler
hiç bana gülmez
sor bana pişman mıyım

herkesin günahı boynuna
öyle bir adım atarsın
yenilmeden gelirsin oyuna
anlarsın

o beni bağlar
ben yine durmam
sor bana pişman mıyım
doğruyu söyler
hiç bana gülmez
sor bana pişman mıyım?